De Wereldreiziger en de Blikken Trommel
Beste ex-mede-reizigers,
Het is me een waar genoegen u te kunnen meedelen dat na meer dan twee
jaar zwoegen het boek "De Blikken Trommel" van Günther Grass
eindelijk uit is.
Ik herinner me het nog als gisteren dat ik de eerste stapjes van
Oscar Bronski/Mazarath in het natuurgebied van de Matto Grosso heb
gelezen. Waarschijnlijk zal u zeggen dat dit boek over Duitsers in de
oorlog weinig te maken had met de het bruisende Braziliaanse natuur-
of nacht-leven.
En toch heeft dit boek mij troost bezorgd als we weer tevergeefs op
zoek gingen naar nachtleven in Rio ('Well, I know a bar over here,
but ... you want to go together with the ladies in your group. That's
a bit difficult there.).
Ook was de art-deco van het Café Colombo - met een appelstrudel en
lekkere koffie - een perfect beeld van de Duitse kunst van het
interbellum zoals dat ook in het boek beschreven staat.
Na de Brazilië-reis heb ik het boek niet veel aangeraakt tot de reis
naar Syrië en Jordanië. Wars van het kuddegevoel heb ik niet het boek
van Amélie Nothomb - Hygiëne van de moordenaar gelezen, terwijl de
hele groep dat wel heeft gedaan (Ik heb nog wel ergens staan en het
zal er wel nog eens van komen … m'n volgende reis). Neen, ik
deed koppig voort in het boek dat ik op mijn vorige reis was
begonnen.
Er waren eigenlijk maar weinig directe links tussen het boek en de
discussie die voortdurend in de groep werd gevoerd: de tegenstelling
tussen man en vrouw. Gelukkig had ik ook I-mediars bij met een
interessant artikel hierover (en die I-mediars ik wel allemaal
gelezen heb voordat ze gebruikt werden om de barbecue aan te steken).
Al bij al heb ik tijdens deze reis weinig bladzijden in het boek
gelezen.
Maar ook hier was een aanknopingspunt te vinden: de strijd die
gevoerd werd tussen Saracenen en Christenhonden heeft perfect model
gestaan voor de bestorming van het Poolse postkantoor in 1939. Zou zo
ook Richard Leeuwenhardt niet met Saladin gevochten hebben?
Bovendien hebben we verscheidene keren in de voetsporen van Johannes
de Doper, Mozes en andere heiligen getreden. En was de stiefmoeder
van Oscar, die hij al dan niet bevruchtte, ook niet Maria genaamd? En
beeldde Oscar zich niet in een trommelende Jezus te zijn.
Maar het boek heeft dus ook Damascus, Aleppo, Petra en Aquaba
overleefd!
Dan volgde ook weer een stille periode in de loop van 2001-2002.
De fietsvakantie in Denemarken kon daar niet veel aan veranderen.
Teveel fietsen en drinken! En als we dan eens stil zaten, kon er
gezwommen of gekaart worden. Of zelfs een uitstekend vikingmuseum in
Odense bezocht worden!
Kortom die reis ben ik maar een paar bladzijden vooruit geraakt. Net
genoeg om te lezen dat Oscar was toegetreden tot het fronttheater. En
ook hier kon weer een parallel gelegd worden met de reis. Ging het
eerste deel van het boek immers niet over Gdansk, of vroeger Dantzig.
Was daar geen prachtige beschrijving in van de schepen die over de
Baltische Zee vertrokken en over hoe de vissers daar palingen vingen?
En ligt Gdansk niet aan dezelfde Baltische Zee die we hebben
overgestoken naar Funen en waarlangs we fjord op en af zijn gefietst
(totdat mijn tong op de grond hing). De enen al langs kortere wegen
dan anderen, niet Dries en Koen?
Kortom weeral een week met weinig vooruitgang.
De grote vooruitgang is er eigenlijk ook niet gekomen in Zuid-Afrika
of Namibië.
Allereerst lees ik niet goed in een wagen, zeker niet in een Mercedes
E-klasse (zo reist men tegenwoordig met Joker). Die rijdt veel te
zacht over al de oneffenheden van de gravelwegen. Bovendien is het
moeilijk te lezen als je ofwel je ogen open moet houden om buiten
naar de ongelofelijke zichten te kijken (de duinen rond Sesriem, de
vlaktes tussen Walvisbaai en Solitaire), ofwel je ogen moet toe doen
als je weer begint te knikkebollen. Een laatste punt is ook dat er
veel aandacht moest gegeven worden aan het yatzee-reisspel in de
auto. Je kan je reisgenoten immers nooit ten volle vertrouwen in het
spel ;-).
Ook de avonden waren rijkelijk gevuld met escargots, scampi's,
steenbok of haai en natuurlijk overgoten met een dry white wine. Soms
alleen met de Ivo, de Joker-begeleider, soms ook met anderen die het
aantal flessen mee de hoogte in jaagden. De semi-sweet bleef ver aan
de andere kant! Maar dat legt uit waarom ook 's avonds weer weinig
vooruitgang in het boek kon geboekt worden.
Nochtans was Namibië de perfecte omgeving. Zoveel invloeden van den
Duits! De art-deco huizen, de dikke Duitserpensen van de uitbaters
van een camping in de buurt van Sesriem, de kegelbahn met de Duitse
opschriften.
De enigste vooruitgang die ik hier op reis bereikte was dat het einde
van de oorlog ook Oscar ten dele was gevallen, waarna hij zijn leven
radicaal wijzigde en ging groeien.
Echter deze omgeving heeft ook mij sterk beïnvloed: ik moest en zou
het boek voleindigen voor het nieuwe jaar!
Eerst nog moeizaam worstelend om tijd te vinden en ook met de nieuwe
wending in het leven van Oscar. Maar enorm geholpen door een
verkoudheid, waardoor ik twee dagen thuis moest blijven. In die twee
dagen gingen de avonturen van 'de kleine trommelaar' enorm vooruit:
zijn verschillende stielen en zijn enorm succes in heel Duitsland als
muzikant (tja, het blijven daar natuurlijk domme Duitsers die van
domme melodieën houden vooral met Nieuwjaar en Carnaval).
En gisterenavond is het me dus gelukt om dit boek uit te lezen en ben
ik te weten gekomen waarom Oscar dus uiteindelijk in een
psychiatrische inrichting zit.
Ik wil deze e-mail dus ook gebruiken om iedereen te danken die me
geholpen en gesteund heeft om deze opdracht tot een goed einde te
brengen: allereerst mijn ouders en mijn familie, maar ook al mijn
medereizigers die me steeds - min of meer - gesteund hebben om door
te zetten hoewel ik niet steeds het juiste ochtendhumeur had of de
juiste ingesteldheid om nog maar eens een bladzijde te lezen.
Ik moet trouwens al zeggen dat hierover al een keer een vraag is
gesteld in een quiz (de voornaam van het hoofdpersonage) en ik wist
dankzij mijn volgehouden leesinspanning het antwoord.
Dank u allen dat u mij hebt geholpen in deze bladzijde van mijn leven
om te draaien!
I finally did it!
Erwin