De verdienste van de Elliotisten is dat ze gevestigde wijsheden in vraag stellen en ertegen durven ingaan - vanuit wetenschappelijk oogpunt de juiste houding. Daarna gaat het echter grondig mis: ze reduceren zowat de gehele 'fundamentele analyse' van beurskoersen tot een simplistisch actie-reactie principe (bv. bij een terroristische aanslag, zegt actie-reactie dat de koersen omlaag zullen gaan). Dit noemen ze dan 'physics' based thinking (een grove belediging voor natuurkundigen, aangezien de fysica allesbehalve louter lineaire fenomenen beschrijft).
Naar mijn bescheiden mening is de beurs een complex, in het algemeen niet-lineair, systeem met een ontzaglijk aantal input-parameters; aangezien we weten dat zelfs *eenvoudige* niet-lineaire systemen met slechts enkele parameters chaotisch gedrag kunnen vertonen (bv een elektrostatische resonator, of het Chua-circuit) is het allesbehalve voor de hand liggend dat de beurs lineair actie-reactie gedrag zou vertonen op dramatische gebeurtenissen. Ik volg de Elliotisten hierin dus, maar niet om dezelfde reden; het is puur fysica en wiskunde die zeggen dat de beurs zich wel niet-lineair en chaotisch moet gedragen.
Ze gaan nog verder: alle moeite wordt gedaan om aan te tonen dat deze dramatische events *helemaal geen* invloed blijken te hebben op beurskoersen (ze bieden geen alternatieve verklaring aan, maar ongetwijfeld volgt die in 'Part 2' en ik meen u al op een schoteltje te kunnen aanbieden wat deze zal inhouden: de koersen volgen ongestoord een 'natuurlijk' Elliot-wave gedrag tiens!).
Wat mij betreft houden hun argumenten dus weinig steek: zoals niet ongewoon is in beursmiddens baseren ze zich volledig op een a posteriori analyse van anekdotisch bewijsmateriaal. Ik geef toe dat de Elliotisten op het eerste gezicht indruk maken: 9/11, de anthrax paniek, de moord op JFK, de goudprijs die niet meestijgt met de inflatie... Maar de parameter ruimte is zodanig groot dat je waarschijnlijk ook ten voordele van pakweg de lineaire actie-reactie approach zou kunnen pleiten, mits het juiste anekdotisch materiaal te selekteren (laat ons bv. eens de golfoorlogen nemen, de val van de Berlijnse muur, de olieprijzen, etc).
Ik beweer hierbij dan ook dat ik alles kan bewijzen door grafieken te gaan combineren met data van historische events. De aard van complexe systemen is dat ze zich niet makkelijk laten analyseren en hun gedrag laat zich niet eenvoudig voorspellen. Oorzaak en gevolg zijn niet duidelijk te koppelen, maar daarom is het niet zo dat er geen gevolg bestaat! Het klimaat is een ander typisch voorbeeld van een complex systeem en het is aangetoond dat bijvoorbeeld de uitbarsting van de Pinatubo (equivalent van een dramatisch politiek/economisch event) een sterke invloed heeft gehad op het weer in de late jaren negentig - niettemin zijn zelfs nu de precieze details van deze invloed niet te identificeren en bewijzen.
Wat mij het meest ergert aan de Elliotanen is hun pedant toontje, dat sterke gelijkenissen vertoont met hoe vele pseudo-wetenschappelijke kwakzalvers, creationisten, Einstein-ontkenners etc hun nonsens verkondigen. Ze stellen dingen in vraag maar bieden niet het minste geloofwaardig alternatief, baseren zich enkel op anekdotisch 'bewijsmateriaal' en doen aan weinigzeggende a posteriori analyse. Zoals gezegd, ik hou mijn hart vast voor 'Part 2' waarbij de quadrupele Elliot wave bifurkatie hoogstwaarschijnlijk alles gaat verklaren!
Terug