Fort Ord / Sea Otter ride

Zoals gezegd, het blijft regenen. Voor de Belg in mij is er niks aan de hand, maar de Californier wordt onhandelbaar. Gelukkig was er gisteren een onderbreking in het slechte weer en kregen we een mooie dag, waarvan ik, in goed MTBSH-gezelschap, gebruik maakte om een tocht te doen in het domein rond Fort Ord, waarop o.a. het parcours van de Sea Otter classic ligt.
Fort Ord is het militair domein waarop de Amerikaanse Marines, vlak voor de invasie in Normandie, repeteerden voor D-Day. Een en ander had tot gevolg dat grote delen van het gebied jarenlang vol lagen met allerhande niet-ontplofte projectielen, granaatscherven, explosieven enzovoort. Wat extra opwinding voor tijdens het mountainbiken zou je misschien denken, maar gelukkig is het deel dat momenteel open is voor het publiek redelijk opgekuist (er is nog wel een stukje 'verboten' strand over). Hier en daar zijn nog wat bunkers te vinden en prikkeldraad en ondefinieerbare brokstukken, niks bijzonders voor iemand die opgegroeid is rond Fort V , VI en VII! Hierbij wat foto's (meer morregen):


Eindeloos singletrack


Een luchtsprongetje

Latest buzz in town

Zijn bloggen, podcasten, photo-sharing sites, de Google-IPO enzovoort ingredienten voor een nieuwe (mini-)dotcom boom in de Valley? In ieder geval, de nieuwste buzz in town komt van Evan Williams, de oprichter van Blogger die ongeveer een jaar na de overname door Google opgestapt was en nu (met een hoop Google-stock miljoentjes op zak?) samen met een zekere Noah Glass Odeo heeft opgestart, dat software tools voor podcasting gaat ontwikkelen en een brede doorbraak van het verschijnsel hoopt te forceren. Williams had Glass, die al een tijdje bezig was met 'Audiobloggen', ontmoet als gebuur in zijn appartement in het Mission-district in San Francisco (een van de voordelen van software-types is overigens dat er zoveel software-werkgelegenheid in de City te vinden is, zodat ze probleemloos kunnen leven en werken in de stad, terwijl wij arme hardware-ingenieurs altijd opgezadeld worden met de keuze tussen een ellendige 'commute' of wonen in de eerder slaperige stadjes op het Peninsula). Enfin, als de regenachtige dagen hier blijven aanhouden zou ik eens wat moeten gaan rondprullen en bekijken of dat podcast-gedoe het missen van enige slaap waard is...

HP

The famous garage in Addison Avenue is only a couple of blocks away from my place, and I would put a picture here, if there were anything special to see about it, but there's just a plaque ('birthplace of Silicon Valley'); and any garage in the whole town looks the same anyway. I have a couple of friends working at HP, and the funniest thing I heard from them about the whole Fiorina-affair was the following (similar to a comment made by Dan Gillmor): HP should spin out its printing division (the only one that is making money), hire Michael Capellas as CEO and rename itself 'Compaq'. Meanwhile, the spun-out printing division should merge with Agilent and rename itself 'HP' (Agilent being of course the test & measurement equipment part of HP that was spun out ages ago).

Clueless sites

Congratulations to my cellphone service provider: you're hereby awarded as having the most user-unfriendly, crappiest customer service website I have ever had the misfortune to encounter. I just finished several futile attempts reviewing my bill(s) online; your javascript crashes just about every browser on the market (I tried out four of them), and the one time it doesn't seem to break down, your bloated site loads and navigates so slowly that I can take off and make a cup of coffee in between mouseclicks. I tried to leave feedback on these issues on the site but since I didn't have a few hours available to burn, I failed, some time after Javascript crash #101 . You're taking over the crown from my cable modem ISP, which I thought at its time had set the bar quite high.

Desert flower power

Regen, veel regen. Dat kregen we hier de afgelopen weken te verwerken. Maar zelfs een natte Californische winter is naar Belgische normen droog. Het ziet er voor de komende dagen alweer zonnig uit, en een leuk neveneffect van de veelvuldige neerslag zijn de 'desert wild flowers'. De woestijnen in het zuiden (Anza-Borrego, Death Valley, Mojave) gaan er voor een korte periode als een psychedelisch kunstwerk uitzien, wanneer alles in bloei staat en vlakten en valleien zo groot als Belgische provincies overdekt zijn met bloemen van alle soorten en kleuren. Hierbij dan ook een nota aan mezelf: check regelmatig deze desert flower barometer-site, hou de Ducati vertrekkensklaar, de camera in aanslag.


Foto: Anza-Borrego woestijn, van www.desertusa.com

RIP HST

'There's no one in the world who writes the truth like he does.'

In times when the Rove's and Murdoch's of this world seem to be controlling the media, he will be missed more than ever. Hunter S. Thompson gave us gonzo, and kicked general ass.

Another Utah scene

The Darth Vader of Snowboarding

Jef Geeraerts

Jef Geeraerts is 75 geworden en naar aanleiding hiervan heeft de Standaard een reeks artikelen over de schrijver gepubliceerd (te betalen, dus laat ik de link maar weg). Even Tom Naegels citeren toch:

Geeraerts' werk is doordrongen van die wanhopige wens om te leven, écht te leven, om uit te breken uit het slappe, steriele, aan de eigen preutsheid en bekrompenheid stervende Europa - en tegelijk van het besef dat dat nooit zal lukken, dat de stempel van zijn katholieke opvoeding te diep in hem gedrukt staat, en dat het dierlijke bovendien, als je het te ver drijft, uitmondt in wreedheid en barbarij. Het is een klassiek romantisch thema, en Geeraerts werkt het schitterend en op alle mogelijke manieren uit. In zijn thrillers, maar meer nog in de niet-misdaadwerken, die recent gebundeld werden in Gangreen. De Cyclus; De Tweede Cyclus en - u raadt het - De Derde Cyclus .

Ik ben altijd een grote fan geweest ben en wel hierom: 'Gangreen I, Black Venus', een ongenadige kopstoot van een roman, heeft mij indertijd als tiener de ogen geopend en in mij voor het eerst interesse opgewekt in literatuur (met grote L), aantonende dat er meer was dan de stukjes mak proza die we te verwerken kregen in de schoolboeken van de jaren tachtig. Ik zal meteen toegeven dat het de aangebrande flarden tekst waren met daarin figurerend allerhande wilde oerwouddochters die in de eerste plaats mijn fascinatie opwekten, maar er zat duidelijk meer achter: ik herinner mij het leestekenloze en van adrenaline overlopende lawineproza van Black Venus als du jamais vu, en als een overdonderende ervaring. Hiervoor blijf ik Jef dan ook eeuwig dankbaar (ik heb behoorlijk wat opgestoken uit die boeken!). En zelfs al bevatte veel van zijn latere werk soms een aantal ergerlijke tics, er zaten nog een hoop parels tussen.

Indecent proposal

Een van de fijne dingen in de VS is de redelijk absolute vrijheid van meningsuiting ('the First Amendment') - hier zijn smaad- en eerroof-processen ('libel suits') bijvoorbeeld doorgaans zeer moeilijk te winnen (in tegenstelling tot in Belgie bijvoorbeeld). Althans, zo was het, want meer en meer begint zwakzinnige wetgeving te knabbelen aan het First Amendment - in dit geval een wetsvoorstel, gisteren goedgekeurd, dat 'indecency' in radio- en TV broadcast viseert, en geinspireerd werd door het belachelijke Janet Jackson tepel-incident vorig jaar en het optreden van zogenaamde 'shock-jocks' als daar zijn Howard Stern. Ik zou kunnen beginnen fulmineren over de hypocrisie van de conservatieven die een paar tieten en wat bloot onbehoorlijk vinden maar anderzijds een weerzinwekkende vetkwab als Rush Limbaugh ongestoord laten vuilbekken op de radio, maar ga dat gemakkelijkheidshalve als oefening aan de lezer overlaten. Punt is dat dit soort wetgeving zelf onbehoorlijk is: om het met de geweldige Lenny Bruce te zeggen: 'if you can't say 'fuck', you can't say 'fuck the government''.
Ik was gisteren overigens wat aan het rondlummelen op iTunes en om mijn ongenoegen over de indecency act te ventileren besloot ik wat materiaal van goeie ouwe Ice-T en Body Count op te snorren. Tot mijn niet geringe stupefactie bleek Body Count's piece de resistance 'Cop Killer' geheel en al te ontbreken op iTunes! Ook hier dus (zelf)censuur. Om het met 'Body Count's in da house' te stellen: it's all fucked up!

More Florida pics

Voila, hierbij nog een paar prentjes uit Florida met commentaar gepost...

Utah powder

Back from Utah - and two days of Powder, in Snowbird and Brighton.

Elle et moi

Un coin de rue
une enfant
elle
tres belle

Quelque part dans la ville
aimez-moi elle et moi

Un jardin
tranquille
un regard
une etreinte
un frisson
des yeux qui se veillent

Une larme qui coule
doucement
sur sa joue
la douceur de ses levres
aimez-moi elle et moi

Son corps
vivre sur mes caresses
nos souffles se melent
l'amour nous envelope

Le velours de sa jupe
releve
ses jambes
que mes mains decouvrent
aimez-moi elle et moi

Ses mains dans mes cheveux
me griffent
excite mon desir
son desir

Ma bouche devient folle
de sa teinte
de sa peau
aimez-moi elle et moi

Ses vetements se dechirent
et liberent sa chair

Sa voix m'appelle
je t'embrasse
je t'aime
tu es belle
ton ventre
tes seins

aimez-moi Elle et moi

--------------

Dedicated to R - these are the lyrics (at least, my rendering of them) of 'Elle et moi', a Franco-Belgian disco/funk song from the seventies by the mysterious Max Berlin (writing credits go to Cerrone et al). And quite a song it is... in my book the most mindblowingly erotic, sensual, hypnotic, trancy tune I can think of. I got to know it through Tom Barman's movie 'Any way the wind blows' - one of Barman's many talents is that he has a very good nose for hidden pearls such as this, be it songs, books, movies.
The song initially seems rather perverted, as the lyrics read a bit like some sick guy stalking a young girl on the street. But then you haven't heard the music - sensual, hypnotic beats with Berlin's voice over it in parlando, sounding at the same time charming, seducing and horny as hell. In Barman's movie, the song accompanied a scene with a beautiful blond woman walking in slow motion down the streets of Antwerp, on a hot summer night. I'm blown away every time I hear it.

I told you so

Zeer interessante lectuur, in verband met de nieuwe job-opening bij HP:
Red Herring artikel uit Januari 2002

CopyReich

Het fenomeen Marcel Heymans steekt klaarblijkelijk weer de kop op in mijn vaderland. Dit keer hebben individuen die op hun website links posten naar illegale downloadsites de mosterd gegeten. Dit zorgt voor interessante semantische discussies: wat met een link posten naar een site die links post? En links naar link-sites naar link-sites?
Vooraleer Marcel het ganse web begint aan te pakken en al 'diefstal, moord, brand' schreeuwende transatlantische kabels gaat liggen doorsnijden of satellieten uit de lucht schieten, zou ik hem willen aanraden een aantal reflecties betreffende het copyright te willen maken: een studie toont aan dat de gemiddelde artiest (in Engeland en Duitsland) zowat niets overhoudt aan copyrights:

The often–made claim that copyright supports the creative basis of a society is empirically doubtful. There is a suspicion that copyright underpins vastly unequal rewards. Creator and investor interests are not the same. Copyright suits investors (music publishers, labels) who are incentivised to market and distribute the works they exclusively control. Copyright also suits creators with a track record of hits who can extract favourable terms from investors.

Copyright does little for new and niche creators who often sign away their bargaining chips cheaply. In the absence of alternative compensation schemes, digitisation so far appears to have brought few financial benefits from disintermediated distribution. Royalties from performing rights administered by collecting societies (which cannot be individually renegotiated to reflect economic bargaining power) appear to form an important and increasing part of artists’ earnings. They appear to encourage artists at the margins of full–time work.

Ok, Marcel, ik hoor je: met studies kan je alles aantonen. Luister anders eens naar de voordracht van Cory Doctorow (een schrijver om den brode, godbetert) over DRM - met een aantal ideeen omtrent copyright - op Microsoft. Je kan de audio-book versie (in mp3-formaat) van die voordracht gratis downloaden op allerhande sites ofwel die hier voor $1 met Bitpass kopen. Ik heb geopteerd voor het laatste (verbazingwekkend welke goodwill copyright-houders die hun rechten niet misbruiken genereren).
En er is natuurlijk ook nog steeds professor Larry Lessig, die je op eloquente wijze kan bedelven met argumenten waarom het copyright in zijn huidige vorm (in de VS) boosaardige anomalieen bevat (wat het niet deed voor 1978).

Forbidden Planet's soundtrack

NPR heeft een interessante serie over de pioniers van de elektronische muziek, en een paar dagen geleden hadden ze het over het echtpaar Barron, dat de muziek produceerde van de ronduit fantastische SF-klassieker Forbidden Planet uit 1956.
Forbidden Planet was zijn tijd ongelooflijk vooruit: het betrof een unieke combinatie van space opera kitsch, een Shakespeariaanse plot (het is eigenlijk een bewerking van The Tempest) en geweldige acteerprestaties van onder meer de onnavolgbare Leslie Nielsen - enige minpuntje was de onuitstaanbare Robbie-de-Robot (maar zelfs hier heeft Forbidden Planet de bakens uitgezet - cfr C3PO en R2D2 uit Star Wars).
Wie aan de soundtrack denkt zal zich vooral de rare blieps, spacy loops en het syntesizer-achtig gepingel herinneren. Wat de Barrons eigenlijk deden, was het bouwen van analoge synthesizers; jawel, hun geluiden kwamen voort uit allerhande zelfgebouwde analoge schakelingen (Electroonicaaa!! - Guido Francois zou niet misstaan hebben als figurant in Forbidden Planet).

Carly shafted

Er pakten zich al een tijdje donkere wolken boven HP - en Carly - samen, maar het is toch enigszins verrassend. Ook Walter Hewlett had het niet direct verwacht. Apotheose van another juicy Valley tale...

Google Maps

Google is zonet op de proppen gekomen met een map service die weinig of niet suckt. Wie gewoon is aan het onhandige en trage geknoei met de Yahoo Maps, Mapblasts en -quests van deze wereld zal beseffen dat er op het gebied inderdaad nog veel vooruitgang mogelijk is. Panning en zoomen lijkt heel vlot en snel te lukken... kaart-fetisjist zijnde ben ik alvast redelijk opgetogen.

Actualitiek

Ik zou eigenlijk nog wat Florida-foto's op het net moeten zwieren maar omdat ik daar momenteel te lui voor ben, ter uwer amusement hierbij een link van de dag: Actualitiek, een soort Vlaamse versie van The Onion, maar er is nog wat werk aan de winkel: bij momenten hilarisch (fake interviews zijn altijd mijn favoriet geweest, zie ook mijn eigen oeuvre in de oude loshombres.org nieuws sectie), maar vaak nog ietsje te flauw. Niettemin redelijk amusant!

Bill in Belgium

The Dark Usurper of the Rainy Northwest recently visited Belgium, promoting the integration of the Belgian eID card (a chip card that is recently introduced and will gradually replace our regular ID cards) with things such as MSN Messenger, providing easy and reliable on-line identification. Now I don't mind entering credit card information etc in a computer, in the end it takes a 1 minute call to block a card if necessary. But eID + Microsoft security sounds to me like 'identity theft'. Or, signing a disclaimer stating 'please patch your Windows Operating System every 5 minutes and buy every single update we get in our head to release or you will be screwed so badly your kids will be ashamed to know you.' Check out Slashdot for ten thousand more jokes like this.

Das Ding aus dem Sumpf