Quake yesterday

(from the USGS site)
Didn't feel anything; I guess the Coalinga cows did...

Digital Rebel

Check out the Pbase site of Wallclimber, an amateur photographer based in New Jersey who looks at the world through the viewfinder of a Canon EOS 300D Digital Rebel.


('SF from Twin Peaks' by wallclimber21)

Pixies in Berkeley

Zaterdag 25 september 2004

Onder een bijna-volle maan op deze warme septemberavond in Berkeley verschijnen de Pixies op het podium van het prachtige Greek Theatre. Het is even schrikken, de tand des tijds heeft behoorlijk huisgehouden: de mannelijke vertegenwoordiging van de groep is geheel en al kaal; Kim Deal ziet er hoogzwanger uit, maar bij nader toezien blijkt het een bierbuik te betreffen - gelukkig heeft ze nog steeds die ontwapenende glimlach. En Black Francis, ook wel 'Zwette Sois', valt nu eerder 'Vette Sois' te noemen: na het omgorden van de akoestische gitaar rond zijn omvangrijke romp bereiken zijn bolle handen nog amper de snaren. De muzikanten staan verder als wassen beelden op het podium, enkel David Lovering wil nog wel wild om zich heen gestikuleren - hij is dan ook de drummer.

Maar dit maakt allemaal niks uit: zodra de eerste noten weerklinken, weet ik het: de magie is er nog steeds. Mijn zeventienjarige zelf had het bij het rechte eind; eind jaren tachtig was ik als door de bliksem getroffen na de eerste beluistering van Surfer Rosa en Doolittle, en maandenlang hielden deze fijne schijven mijn platendraaier bezet. Was het rock, punk, lawaai, pop? Het was anders dan alles wat toen te horen was maar er zat een woeste passie en grenzeloze energie in die uitermate wist in te spelen op menig wispelturig tienergemoed. Omwille van de Pixies heb ik indertijd de gitaar opgenomen (echt veel is daar verder niet van gekomen - tenzij er buiten ons weten enige meesterwerken onder de Hombre stoner-jams zaten - maar dit doet niet terzake).
Op een paar jaar tijd hadden de Pixies een geweldig curriculum opgebouwd - het vijftal Come on Pilgrim, Surfer Rosa, Doolittle, Bossanova, Trompe le Monde - waarmee maar weinigen konden en kunnen wedijveren.

Meer dan een dekade decennium later weet ik dat het tijdloze en klassieke muziek is. De groep speelt strak en gedisciplineerd, waardoor vooral de vroegere nummers fantastisch tot hun recht komen. De gitaar van Joey Santiago klinkt als vanouds bijwijlen als een vleesetende cirkelzaag, Francis speelt strak en is goed bij stem, Kim Deal laat haar bas donderen en hier en daar zingt ze een paar schattig valse noten (Gigantic deed ze foutloos, het moet gezegd) , en David Lovering is impeccable (zelfs bij het opvangen van een hem toegegooid drumstokje).

Ik ga geen poging tot setlist wagen (Velouria is de opener, daarna Wave of Mutilation, Ed is Dead en hierna laat mijn geheugen me al in de steek) , maar het betreft een goede dwarsdoorsnede van de vijf albums. Hoogtepunten wat mij betreft: enigszins verrassend misschien een aantal Come on Pilgrim nummers (een ziedend Nimrod's Son en prachtig Caribou bijvoorbeeld), Gigantic, Vamos (waarin Santiago traditioneel verschroeiend uit de bol gaat) en enkele Doolittle nummers (na al die tijd weet ik nog niet uit te maken of ik Doolittle dan wel Surfer Rosa beter vind). Wat heb ik gemist? Enkele van mijn favorieten, zoals Rock Music en Something Against You; een wat interactievere podiumpresence misschien (enkel Kim Deal mompelde af en toe iets naar het publiek) - maar dit is het obligate muggengezift, alles kan beter, zoals Uytterhoeven ons heeft geleerd.

Meer dan tien jaar hebben Black Francis en Kim Deal niet met elkaar gesproken, nu staan ze samen te gniffelen en glunderen en ontvangen met duidelijk plezier het applaus van het uitverkochte amfitheater. Thuis neem ik mijn twaalfsnarige ter hand en waag me nog eens aan Where Is My Mind?

Birthday

Hoera!
Ik merk net dat Californication gisteren 1 jaar oud geworden is...

Skaggs ride

Went on a bike trip to Sonoma county with Franz and Jurgen - the main attraction of this ride was Stewart Point - Skaggs Springs road, the 'Holy Grail' of California Motorcycle roads according to pashnit...

Buch auction

Today Sotheby's is auctioning the late Boudewijn Buch's stuff. Buch owned a lot of stuff; in fact, he tried to collect almost anything which was related to his many interests (among which some quite weird ones). One of the interest I share with him is of geographical nature - cartographic obsession, the longing to visit the most isolated looking spots on the map etc. Wouldn't have minded bidding on some of his map collections; however, the proposed bid prices are acting as an efficient deterrant - I can think of better ways to spend a thousand Euro's. His immense book collection is to be auctioned later - too bad, it made an impressive library and would be good material for a museum.

101 blues

Zondagavond laat was ik Sky Captain (zie hieronder) gaan bekijken, en voor de gelegenheid had ik mij per Ducati verplaatst - enkele uren daarvoor had ik een favoriete route van mij langs de kust gereden; nabij San Gregorio Beach was mijn brandstof waarschuwingslampje aangegaan; geen probleem, ik kan zeker nog 40 mijl, en het is amper 25 mijl naar huis. Aangezien de Century multiplex maar een paar mijl van mij thuis is, was ik die avond met meer nonchalance dan brandstof in de tank richting cinema vertrokken. En zo viel ik op de terugweg na de film, temidden highway 101 stil... kalm gebleven, laten uitbollen en aan de kant geparkeerd. Zoals gezegd, ik was in nonchalante stemming, dus had ik ook mijn cellphone niet mee.
Middernacht, gestrand op een onverlichte pechstrook/afrit van 101, aan mijn rechterkant East Palo Alto, aan mijn linkerkant anderhalve kilometer 'industrial wasteland' en daarachter de beschaving...
Laat ik samenvatten dat ik die nacht een aantal dingen geleerd heb: het is niet aan te raden meer dan 30 mijl in het rood te gaan; rondstrompelen langs duistere autosnelwegen is een intense, zij het niet voor al te veel herhaling vatbare ervaring; en het is geweldig dat er hier in een straal van een paar kilometer overal (open) benzinestations zijn.

Sky Captain...

Sky Captain and the World of Tomorrow is ondanks de omineuze titel, een geweldige tour de force - het is het geesteskind van Kerry Conran, die er jarenlang op heeft liggen broeden, prutsend op een hoop Apple computers en voortdurend investeerders trachtend te lokken met zijn demo's. Bijzonderheden die ik niet ga herhalen zijn bijvoorbeeld in de review van Ebert te vinden.

Waar ik het wel over wil hebben, is het feit dat de film werkt! Vooreerst ziet hij er fantastisch uit: de neo-retro sepia look, de geheel digitale achtergronden - alles behalve de acteurs en sommige props is CG, en dit stoort geen moment. Hij is tegelijkertijd volstrekt origineel alsook een soort collage gebaseerd op talloze klassieke scenes en films: combineer Metropolis van Fritz Lang, War of the Worlds, de Corman monster films, Dark City (die andere grensverleggende neo-retro SF film), James Bond, WWII pilotendrama's, Raiders of the Lost Ark, de Batman-film van Tim Burton en je krijgt een idee. Het is een verfilmd stripverhaal, gebaseerd op een niet-bestaand stripverhaal. Althans, dat is wat de Amerikaanse recensenten hier denken - ik weet wel beter: het is namelijk pure Blake&Mortimer ten tijde van 'Het Geheim van de Zwaardvis'. In tegenstelling tot de doorgaans van nuance en esthetiek gespeende Amerikaanse 'comics', getuigt deze klassieke vaderlandse stripserie van een grenzeloze verbeelding, een doorgedreven zin voor perfectionisme in decors en architectuur, tal van art deco motieven (hand in hand gaand met de Klare Lijn) en dan dat typisch Belgische surrealisme. Dit is exact de sfeer die 'Sky Captain' uitademt - tot en met het jaren dertig doem-gevoel en het volstrekt ongeloofwaardig verhaaltje toe (maar zoals gezegd, dit stoort allesbehalve).

Daarnaast doen de acteurs goed hun best - Jude Law / Gwyneth Paltrow zijn grappig, echt waar. Het zal voor de meer verzuurden onder ons niet moeilijk zijn de film neer te sabelen, maar wat mij betreft is het een instant klassieker - in tegenstelling tot de meeste Hollywood blockbusters en in het bijzonder het doorgaans vermaledijde genre van de 'stripverfilmingen' werd deze prent gemaakt met een enorme liefde en respect voor de klassieke cinema (van zowel het A- als B- type) en ik hoop dat de bezetene estheet die Kerry Conran wel moet zijn, hiermee het nodige succes oogst en op zijn elan kan doorgaan.

Eerste regen

De herfst is bij deze ook in de Bay Area officieel begonnen; de nachten worden kouder en het heeft hier gisteren in the Valley... geregend! Voor het eerst sinds begin april geloof ik dus u begrijpt dat dit voor wat aanpassingsproblemen zorgde ('hoe durft die regen mijn weekendplanning verstoren!'). Niettemin heeft dit herfstoffensief een leuk neveneffect: de alomtegenwoordige zomer-fog aan de kust is verdwenen, en na het optrekken van de kortademige regenwolken is de lucht kristalhelder en blauw zoals ze alleen in California blauw kan zijn (zie ook 'Palo Alto' van Radiohead). En de oceaan is overdonderend prachtig - een trip per Ducati naar Half Moon Bay was dan ook op zijn plaats gisteravond (zie foto op San Gregorio beach) .

Coolest bathroom

Was it Backpacker or Outside magazine that once featured this photoshoot on the most scenic and cool 'private quarters' out there? My submission would have been this john in Joshua Tree park. However, here's an extraordinarily cool unit in a more urban setting (in Switzerland):

MEMS atomic clock

Forget about micromotors and SEM photographs of toothed gear wheels! When I'll need to explain what 'MEMS' technology is to my family, friends and broader surroundings I can now resort to this as a useful example: you may not wear it any time soon on your wrist, but perhaps you'll find it in your GPS some day. Anyway, the potential for making cool gadgets is one of the appealing things of MEMS for me - though not getting beyond the 'grad school gadget stage' is also one of the main issues. Here's an abstract in Applied Physics Letters...

Lament

(vlnr)
In mijn gedachten
rijdt zij paard terwijl haar ventje een pijp aan het roken is
geniet hij van nog een stevige pint
blijft zij het braafste mens op aard
en scheurt hij er de laatste keer vandoor op zijn moto

Indian summer

Back in Palo Alto... it's sunny and about 32C (92F), just like I left it. My appartment, being on the top floor, currently isn't quite the oasis I was hoping it would be. The whole past week in Belgium was beautiful as well, didn't see a single drop of rain, sunny 'terrasweer' all along. Indian summer everywhere...